زبان را انتخاب کنید عربیکرواتیچکدانمارکیهلندیانگلیسیاستونیاییفیلیپینیفنلاندیفرانسویگالیسیاییگرجیآلمانییونانیهائیتیاییعبریهندیمجارستانیایسلندیاندونزیاییایرلندیایتالیاییژاپنیکره ایلائوسیلیتوانیاییلوکزامبورگیمقدونینروژیفارسیلهستانیپرتغالیپنجابیرومانیاییصربیاسلواکیاسلونیاییاسکاتس گالیکاسپانیاییسوئدیتایلندیترکیاوکراینیویتنامیولزیییدیش
با بودجه‌های محدود، کارکنان فناوری اطلاعات ضعیف و افزایش مواجهه با حملات باج‌افزاری و فیشینگ، بیمارستان‌های روستایی به طور فزاینده‌ای از شبکه‌های اطلاعاتی تهدید مشترک و شیوه‌های اولیه بهداشت سایبری برای بستن شکاف‌های امنیتی خطرناک و محافظت بهتر از داده‌های بیمار استفاده می‌کنند.
بخش بزرگی از ایالات متحده به یک شریان حیاتی وابسته است که هیچ‌کس درباره آن صحبت نمی‌کند: بیش از ۲۰۰۰ بیمارستان روستایی که به مناطقی با دسترسی محدود به مراقبت‌های بهداشتی خدمات ارائه می‌دهند. این بیمارستان‌ها اغلب به طور مزمن با کمبود بودجه و کمبود پرسنل مواجه هستند و مجبورند آنچه را که ضروری‌تر است، یعنی درمان بیماران، در اولویت قرار دهند. در نتیجه، امنیت سایبری در اولویت دوم قرار می‌گیرد و در نهایت بیمارستان‌های روستایی را در معرض حملات سایبری قرار می‌دهد.
این مشکل، سیستماتیک نیز هست: متخصصان امنیت سایبری و طرح‌های هوش تهدید، تمایل دارند بر اهداف پیچیده و با ارزش بالای بخش سلامت مانند شبکه‌های بیمارستان‌های بزرگ، شرکت‌های بیمه و سازمان‌های دولتی تمرکز کنند.
بیمارستان‌های روستایی اغلب به دلیل کمبود منابع لازم برای دفاع کافی از شبکه‌های خود، در سرمایه‌گذاری‌ها و سیاست‌های امنیت سایبری نادیده گرفته می‌شوند. منابع محدود امنیت سایبری منجر به دفاع بسیار کمتر می‌شود و بیمارستان‌های روستایی را به اهداف جذابی برای حملات تبدیل می‌کند. اولویت‌های بودجه، همانطور که باید، به مراقبت از بیمار اختصاص می‌یابد و چالش، تأمین منابع بیشتر امنیت سایبری است.
مقاله را در Security InfoWatch بخوانید. ادامه مطلب
