Fjaraðgangur í umhverfi heilsugæslu og lækningatækja vísar til getu til að fá aðgang að og stjórna lækningakerfum, tækjum og gögnum frá stað utan hins líkamlega húsnæðis. Eftir því sem fleiri og fleiri tegundir lækningatækja verða samhæfðar hefur löngun framleiðenda til að nýta fjaraðgang til að bæta áreiðanleika, draga úr kostnaði og auka þjónustu við viðskiptavini orðið algeng.
Þetta vistkerfi þjónustu nær yfir ýmsa virkni eins og fjarlægar hugbúnaðaruppfærslur, greiningu, viðgerðir, aðstoð, þjálfun, fyrirbyggjandi eftirlit og forspárviðhald. Hins vegar, fjaraðgangur kynnir einnig ofgnótt af áhættu og áskorunum, sérstaklega varðandi öryggi og reglufylgni.
Ein helsta áskorunin sem tengist fjaraðgangi er skortur á staðfestum samskiptareglum og stöðlum. Með fjölmörgum aðferðum og aðferðum sem notaðar eru fyrir fjaraðgang er brýn þörf fyrir alhliða stefnu til að stjórna þessari starfsemi og stjórna sértækum aðferðum á áhrifaríkan hátt. Að auki stafar ótryggð netkerfi verulega ógn, sem hugsanlega gerir illgjarnum aðilum kleift að síast inn í innviði heilbrigðisþjónustunnar og kerfi fjartæknimannsins.
