Het voltooien van de wereldwijde cybersecuritypuzzel door internationale samenwerking
In het digitale tijdperk, waarin informatie met de snelheid van het licht over grenzen heen stroomt, zijn cyberdreigingen niet langer beperkt tot één land. Cyberaanvallen en datalekken overschrijden geopolitieke grenzen en hebben een negatieve impact op bijna iedereen, ongeacht land, politieke opvattingen of economische positie. Toen deze realiteit werd erkend, ontstond er een krachtige kracht: de drang van de private sector om cyberdreigingsinformatie te delen. Information Sharing & Analysis Centers (ISAC's), een concept dat in de jaren negentig begon en nu wereldwijd actief is, zijn een bewezen forum voor samenwerking, gedreven door het eigenbelang van organisaties om hun netwerken te beschermen en de gedeelde zorgen in de gemeenschappen die ze bedienen. In de afgelopen 1990 jaar is het delen van informatie gegroeid op eigen merites en het harde werk van duizenden toegewijde individuen en organisaties die samenwerken om kritieke infrastructuur te beschermen. Vrijwillige informatie-uitwisseling is een krachtigere kracht dan enig overheidsmandaat als het gaat om het delen van cyberdreigingsinformatie, incidentdetails en best practices.
Organisaties begrijpen dat ze door informatie te delen niet alleen zichzelf beschermen, maar ook de algehele beveiliging van het digitale ecosysteem versterken. Een gedeeld verantwoordelijkheidsgevoel, samenwerking en leren leidt tot de vorming van vertrouwensgemeenschappen voor het delen van informatie, waar organisaties over sectoren en landsgrenzen heen veilig en betrouwbaar threat intelligence kunnen delen.
