Remote access in de gezondheidszorg en medische apparatuuromgeving verwijst naar de mogelijkheid om medische systemen, apparaten en gegevens te benaderen en te beheren vanaf een locatie buiten de fysieke locatie. Naarmate meer en meer medische apparatuurtypen interoperabel worden, is de wens van fabrikanten om remote access te gebruiken om de betrouwbaarheid te verbeteren, kosten te verlagen en de klantenservice te verbeteren, gemeengoed geworden.
Dit ecosysteem van services omvat verschillende functionaliteiten zoals software-updates op afstand, diagnose, reparatie, assistentie, training, proactieve monitoring en predictief onderhoud. Echter, externe toegang brengt ook een overvloed aan risico's en uitdagingen met zich mee, met name met betrekking tot beveiliging en naleving.
Een van de grootste uitdagingen die gepaard gaat met externe toegang is het gebrek aan vastgestelde protocollen en standaarden. Met de vele middelen en methoden die worden gebruikt voor externe toegang, is er een dringende behoefte aan uitgebreide beleidsregels om deze activiteiten te beheren en ad-hocmethoden effectief te controleren. Bovendien vormen onbeveiligde netwerken aanzienlijke bedreigingen, waardoor kwaadwillende actoren mogelijk de infrastructuur van de zorgverlener en het systeem van de externe technicus kunnen infiltreren.
