W jaki sposób obrona zbiorowa, dzielenie się informacjami o zagrożeniach i współpraca międzybranżowa mają realny wpływ na cyberodporność opieki zdrowotnej pomimo długotrwałych wyzwań sektora.
Obrońcy sieci w służbie zdrowia rozumieją, że podstawową misją cyberbezpieczeństwa jest bezpieczeństwo pacjentów, a długotrwałe wyzwania sprawiają, że skuteczne działania naprawcze są niezwykle trudne. Złożoność i zakres infrastruktury opieki zdrowotnej pozostawiają wiele wrażliwych punktów i długą listę zadań do wykonania, często bez odpowiedniego personelu, zasobów lub czasu.
Dołącz do prowadzącej Jessiki Davis i jej gości w Health Stealth Radio, aby poznać bezkompromisowe wnioski, trendy i wiadomości, które naprawdę mają znaczenie, oraz dowiedzieć się, gdzie znaleźć zasoby i wsparcie. Wszystkie fakty dotyczące cyberzagrożeń w opiece zdrowotnej – bez fałszywych dowodów. W tym odcinku Jessica zaprasza Errola Weissa , dyrektora ds. bezpieczeństwa w Health-ISAC, aby omówić, jak obrona zbiorowa, wymiana informacji o zagrożeniach i współpraca międzybranżowa realnie wpływają na cyberodporność opieki zdrowotnej, pomimo długotrwałych wyzwań sektorowych.
Posłuchaj podcastu.
Jedna rzecz, którą należy traktować priorytetowo:
Chodzi o zbiorową obronę. Musimy przestać walczyć z przeciwnikami na skalę sieciową za pomocą odizolowanych, pojedynczych szpitali. Musimy zbudować prawdziwą immunologię obejmującą cały sektor, podobną do ludzkiego układu odpornościowego. Jeśli wyobrazimy sobie sektor zdrowia jak ludzkie ciało, jedna komórka wykrywa patogen i nie trzyma go w tajemnicy. Wysyła sygnały do reszty ciała, aby układ odpornościowy mógł się uruchomić i zapewnić obronę.
Musimy zrobić to samo z cyberbezpieczeństwem. Złoczyńcy dzielą się wieloma informacjami i współpracują ze sobą; dzielą się kodem źródłowym i wskazówkami dotyczącymi exploitów. Sektor opieki zdrowotnej musi się bronić, a nie zamykać w silosach. Atakujący może wykorzystać te same exploity przeciwko pięciu różnym szpitalom, ponieważ nie ostrzegamy się nawzajem.
Rozwiązaniem jest wyeliminowanie strachu przed udostępnianiem informacji. Potrzebujemy silniejszych i bardziej przejrzystych prawnych zabezpieczeń; potrzebujemy rządu, który będzie chronił organizacje przed odpowiedzialnością i karami regulacyjnymi, gdy udostępniają informacje o zagrożeniach, aby chronić sektor. Wreszcie, musimy zautomatyzować sposób udostępniania tych informacji. Przechodzimy od ręcznego wysyłania e-maili do szybkości maszynowej, aby na przykład klinika w Ohio, która wykryje nowe zagrożenie, mogła natychmiast udostępnić je szpitalowi w Londynie i być chroniona w ciągu kilku sekund.
