Zdalny dostęp w środowisku opieki zdrowotnej i urządzeń medycznych odnosi się do możliwości dostępu i zarządzania systemami medycznymi, urządzeniami i danymi z lokalizacji poza fizycznymi pomieszczeniami. W miarę jak coraz więcej typów urządzeń medycznych staje się interoperacyjnych, chęć producentów do wykorzystania zdalnego dostępu w celu zwiększenia niezawodności, obniżenia kosztów i poprawy obsługi klienta stała się powszechna.
Ten ekosystem usług obejmuje różne funkcjonalności, takie jak zdalne aktualizacje oprogramowania, diagnostyka, naprawa, pomoc, szkolenia, proaktywne monitorowanie i konserwacja predykcyjna. Jednak zdalny dostęp wprowadza również mnóstwo ryzyk i wyzwań, szczególnie w zakresie bezpieczeństwa i zgodności.
Jednym z głównych wyzwań związanych ze zdalnym dostępem jest brak ustalonych protokołów i standardów. Przy licznych środkach i metodach wykorzystywanych do zdalnego dostępu istnieje pilna potrzeba kompleksowych zasad regulujących te działania i skutecznie kontrolujących metody ad-hoc. Ponadto niezabezpieczone sieci stanowią poważne zagrożenie, potencjalnie umożliwiając złośliwym podmiotom infiltrację infrastruktury dostawcy opieki zdrowotnej i systemu zdalnego technika.
