พื้นที่ส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกาต้องพึ่งพาแหล่งช่วยเหลือที่ไม่มีใครพูดถึง นั่นคือโรงพยาบาลในชนบทกว่า 2,000 แห่งที่ให้บริการในพื้นที่ที่เข้าถึงบริการด้านสุขภาพได้จำกัด โรงพยาบาลเหล่านี้มักขาดแคลนงบประมาณและบุคลากรอย่างเรื้อรัง ทำให้ต้องให้ความสำคัญกับสิ่งที่เร่งด่วนที่สุด นั่นคือการรักษาผู้ป่วย ผลที่ตามมาคือ ความปลอดภัยทางไซเบอร์จึงถูกละเลย ส่งผลให้โรงพยาบาลในชนบทเสี่ยงต่อการโจมตีทางไซเบอร์ในที่สุด
ปัญหาดังกล่าวเป็นปัญหาเชิงระบบด้วยเช่นกัน: ผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์และโครงการข่าวกรองภัยคุกคามมักมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายที่มีมูลค่าสูงและซับซ้อนในภาคสาธารณสุข เช่น เครือข่ายโรงพยาบาลขนาดใหญ่ บริษัทประกันภัย และหน่วยงานภาครัฐ
โรงพยาบาลในชนบทมักถูกมองข้ามในด้านการลงทุนและนโยบายด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ เนื่องจากขาดทรัพยากรที่เพียงพอในการปกป้องเครือข่ายของตน ทรัพยากรด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ที่จำกัดส่งผลให้มีการป้องกันน้อยลง ทำให้โรงพยาบาลในชนบทกลายเป็นเป้าหมายที่น่าดึงดูด ลำดับความสำคัญของงบประมาณจึงมุ่งไปที่การดูแลผู้ป่วย ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และความท้าทายจึงอยู่ที่การจัดหาทรัพยากรด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์เพิ่มเติม
